Í púðó og dýró

Ég er orðin nokkuð góð af lungnabólgunni þó svo ég sé aðeins ennþá að hósta. Við systur fórum báðar til hans Harðar barnasmitsjúkdómalæknis á mánudaginn og hann hlustaði okkur báðar í bak og fyrir og sagði að þetta væri allt saman á réttri leið. Arndís var orðin stálslegin, vottaði ekki fyrir óhljóðum í hennar lungum lengur, en mín voru ennþá að hreinsa sig svo það heyrðist smá slímhljóð en það var víst alveg eðlilegt og hóstinn líka þar sem hans tilgangur er víst að hjálpa til við að klára að hreinsa þetta slím sem eftir situr.

Ég uni mér vel á leikskólanum þó svo það sé nú ekkert skemmtilegra en að vera heima. Ég spyr því oft og iðulega þegar ég kem heim hvort það sé núna komið helgarfrí eða sumarfrí eða jólafrí.  Það er því mikil kátína á föstudögum þegar loksins kemur helgarfrí.  Mamma reynir stundum að spurja mig út í leikskólann en ég gef nú ekkert mikið uppi um það sem fer þar fram.  Ég tala nú samt mest um hana Eydísi og Ísak en við Ísak erum mjög góðir vinir á leikskólanum. Um daginn þegar mamma hans var að koma að sækja hann vildi ég ólm bjóða honum heim með mér. Mamma hans sagði að það væri nú ekki hægt í það skiptið en ábyggilega seinna. Ég spurði þá Ísak hvenær hann vildi koma og þá svaraði hann að bragði: "Á öskudaginn!" og þar með var það ákveðið og með góóóðum fyrirvara :-)  Í dag spurði mamma mig hvað ég hefði verið að gera í leikskólanum og þá svaraði ég að ég hefði verið í púðó og dýró með Ísaki og Heiðari. Mömmu fannst þetta eitthvað fyndið en áttaði sig þó alveg á um hvað ég var að tala. Það heitri allt eitthvað xxx-ó þarna hjá okkur, dúkkó, bíló, holó o.s.frv.  Hún hafði bara aldrei heyrt áður um dýró og púðó :-)

Ég var annars í smá stuði í dag. Fór inn á baðherbergi, tók mér stöðu uppá plastkolli, setti annann fótinn upp á vaskborðið og kallaði svo inn í eldhús: "Er ég ekki glannaleg?"  Arndís systir er nefninlega alltaf að klifra eitthvað upp um allt og mamma og pabbi nefna það stundum að hún sé glannaleg og auðvitað varð ég að prufa líka.  Ég klifraði líka upp á trékoll og ofninn og stillti mér upp á meðan mamma tók glannamyndir af mér.

Önnur skemmtileg samtöl sem ég átti voru einhvern vegin svona:
Þórunn: "Mamma, ég vil fá sólarvörn"
Mamma: "En það er engin sól núna"
Þórunn: "Ég veit, ég er bara að grína í þér"

"Arndís, þú ert ekki stjórnandinn", sagði ég líka þegar Arndís var eitthvað að reyna að segja mér hvað ég mætti og hvað ekki en þetta er líka sem ég hef pikkað upp eftir mömmu og pabba sem þurfa stundum að minna Arndísi á að það sé ekki hún sem stjórni á heimilinu :-)

En aðalspenningurinn núna er samt fyrirhuguð ferð á morgun í sumarbústaðinn til Ólafar og Magga. Okkur systur er búið að langa lengi að komast í sumarbústað og loksins ætlar að koma að því að við kíkjum í einn slíkan. Planið er að baka þar piparkökur og hafa kósí. Ef til vill slæ ég upp smá skemmtiatriðum eins og mér er einni lagið :-)

Knús knús,
Þórunn glannamús

Meiri af lungnabólgunni...

Lungnabólgan gafst nú ekki upp fyrir Keflexinu sem við komumst svo reyndar að að er líka penecillin.  Það lítur því ekki út fyrir að ég sé með penecillin ofnæmi heldur bara með ofnæmi fyrir einhverju í Amoxicillin en það verður rannsakað betur eftir c.a. hálft ár.  Það kom s.s. í ljós á síðasta fimmtudag að lungnabólgan stafaði af bakteríu sem heitir Mycoplasma og er ónæm fyrir pensillíni. Þessi tegund af lungnabólgu er því afbrigðileg (atypical pneumonia) og þarf sérstaka meðhöndlun. Ég fékk því nýtt lyf sem heitir Citromax og reyndar fengum við það báðar systurnar því að á föstudeginum fór mamma með Arndísi til að láta hlusta hana og þá hafði hennar lungnabólga bara versnað, var núna komin í bæði lungun í stað þess að vera bara í því vinstra.  Við erum báðar núna búnar með lyfjaskammtinn okkar sem var 5 daga kúr en hann virkar víst í jafnmarga daga eftir að inntöku lýkur eða í alls 10 daga. Við erum báðar aðeins að hósta ennþá en þetta virðist nú samt allt á réttri leið. Við förum aftur í hlustun á mánudaginn og þá vonandi verða lungun orðin hrein og fín.

Við mamma vorum annars heima í dag þar sem það var starfsdagur í leikskólanum.  Við bökuðum svakarabollur, perluðum, púsluðum, brutum saman þvott, horfðum 6x á Mama mia með öðru auganu, fórum með bílinn á bílaþvottastöð og höfðum það bara virkilega notalegt.  Ég horfi helst ekki á neitt annað en Mamma mia þessa dagana, öfunda Sophie alveg ferlega af þessum þremur pöbbum en skil engan vegin af hverju hún er stundum leið. Ég er mikið að spá í alls konar tilfinningar og spyr því í sífellu: "Af hverju er hún leið?" þegar ég sé einhvern leiðann.  Stundum reynir mamma að segja mér að hún sé ekki endilega leið en ég hlusta nú ekkert á það, sé alveg að hún er leið!  Á spítalanum um daginn sá ég líka leiðann mann út um gluggann og gafst ekki upp á því að spurja mömmu sem sá engann mann, af hverju maðurinn væri leiður. Ég gafst ekki upp fyrr en mamma sagði að kanski ætti hann litla lasna stelpu á spítalanum.  Mamma reyndi mikið að leita að þessum leiða manni en sá ekki neitt :-/

Ég greip mömmu líka glóðvolga í dag fyrir framan baðherbergisspegilinn: "Mamma það má ekki skrifa á sig!". Mamma reyndi eitthvað að malda í móinn og sagði að mömmur mættu stundum skrifa á augun í sér og lofaði svo sjálfri sér að ég fengi ekki að fylgjast með þeirri athöfn aftur í náinni framtíð. Hætt við að það endi svona svipað og þegar ég reyndi að pissa standandi eins og pabbi :-) 

Við mæðgurnar þrjár og Elva Marín skelltum okkur í bíó í Egilsihöllina á laugardaginn. Ég gafst upp eftir 20 mínútur, allt of hræðilegt fyrir mig. Var bara skíthrædd við þessa fugla sem voru að reyna að fljúga á mig. Þurfti ekki einu sinni 3D gleraugun til þess að stökkva til í sætinu þegar allt ætlaði að ráðast á mig. Pabbi kom mér til bjargar og við reynum ekki aftur fyrr en það kemur einhver aðeins minna ógnvekjandi mynd. Við höldum í vonina um að það komi fleiri Alvin og Íkornarnir myndir, ekkert hræðilegt við þær :-)

Jæja, gott í bili.
Knús knús,
Þórunn Mömmumús

Með lungnabólgu...

Á miðvikudaginn var starfsdagur hjá okkur systrum og mamma var með okkur heima að snúllast. Elva Marín frænka var líka í fríi og fékk að gista hjá okkur og snúllast með okkur mæðgum.  Mín fyrstu orð þegar ég vaknaði, eldspræk að venju, voru: "Getum við farið í sund". Mamma var búin að heyra þessa spurningu ansi oft uppá síðkastið og hafði líka í marga daga þurft að svara þessari spurningu neitandi ekki síst vegna þess að við erum báðar búnar að vera lasnar og einhvern veginn aldrei náð okkur alveg til fulls.  Mamma ákvað samt þennan morgun að láta það eftir okkur að fara í sund og svona til að komast hjá kuldanum sem því oft fylgir var ákveðið að keyra alla leiðina í Ásvallalaug í Hafnarfirði til að komast í skemmtilega innisundlaug.  Elva Marín lóðsaði okkur í laugina enda alvön að fara þangað þegar hún er hjá pabba sínum.  Laugin stóð alveg undir væntingum en eitthvað var krafturinn í okkur systrum nú minni en venjulega. Við vorum góða stund í lauginni og vorum orðnar svangar þegar við loksins fórum uppúr. Ég var þar að leiðandi eitthvað rellin og önug í búningsherberginu, kvartaði yfir kulda og vildi bara láta halda á mér.  Mamma dreif okkur svo bara í Ikea að borða og ég reyndar náði að sofna í smá stund á leiðinni þangað.  Í Ikea borðaði ég svo bara vel og hætti að vera rellin en varð í staðin bara kúrin mömmustelpa. Arndís og Elva léku sér aðeins í dótinu í matsalnum en ég bara kúrði hjá mömmu og var mjög ólík sjálfri mér.  Við keyrðum svo heim eftir Ikea og ákváðum að fresta bíóferðinni sem við höfðum annars planað að fara í.  Mamma hringdi svo á barnalæknavaktina og fékk strax tíma fyrir mig svo við brunuðum allar fjórar niður í bæ og hittum þar fyrir Þórólf Guðnason barnalækni sem hlustaði mig, skoðaði eyrun og hálsinn. Hann sagðist heyra minni öndunarhljóð í hægra lunganu svo að hann vildi að við færum upp á efri hæðina í lungnamyndatöku sem og við gerðum.  Myndatakan gekk ljómandi vel og við tókum niðurstöðurnar með okkur aftur niður til Þórólfs sem þá sagði okkur að grunurinn hefði reynst réttur og ég væri komin með lungnabólgu í hægra lunga sem þyrfti að meðhöndla. Við fórum því aftur upp á efri hæðina í apótekið og fengum þar sýklalyf (Amoxicillin) og fórum með það beint heim.  Eftir fyrsta skammtinn varð ég fljótt voðalega eitthvað þreytt, lagðist í sófann og sofnaði. Mamma tók eftir að mér leið eitthvað illa og ég fór öll að kófsvitna og var komin með greinilegan hita sem mamma kippti sér svo sem ekki mikið upp við því þannig hafa veikindin mín dálítið verið undanfarið, hitalaus á morgnana og frameftir degi en fæ svo hita seinnipartinn.  Þegar ég vaknaði aftur u.þ.b. tveimur tímum eftir lyfjagjöfina, rennandi blaut af svita, bað ég um að fá að fara í sturtu sem mamma reyndar taldi mig af en klæddi mig úr öllum blautu fötunum og setti mig í hrein.  Hún tók eftir útbrotum á lærunum mínum en ákvað að velta sér ekki mikið uppúr þeim í bili, klæða mig bara aftur í föt og sjá hvort ég myndi ekki hressast við það sem og ég gerði.  Eftir klukkutíma virtist ég orðin hitalaus aftur og var farin að leika á alls oddi.  Áður en ég fór að sofa fékk ég svo annann skammt af lyfinu mínu, háttaði svo og tannburstaði og fór svo upp í rúm með pabba.  Sagan endurtók sig, ég byrjaði að svitna og nú tók mamma eftir að ég var öll útsteypt í útbrotum, bæði á höndum og fótum. Núna tengdi mamma þetta betur, hringdi í hjúkrunarfræðing til að vita hvernig ætti að bregðast við.  Hjúkkan sagði okkur að vera bara róleg til morguns og fara þá og fá ný lyf.  Mamma og pabbi fylgdust með mér framyfir miðnætti en þá voru öll útbrotin farin aftur og ég farin að sofa betur. 

Mamma var svo áfram með mig heima í gærmorgun og við fórum saman niður á barnaspítala þar sem við hittum hana Arndísi lækni sem eftir að hafa hlustað á söguna okkar, ávísaði nýju lyfi, Keflex sem er annars konar sýklalyf (ekki pensillín).  Við leystum það út á leiðinni heim og ég fékk strax fyrsta skammtinn og í þetta sinn voru engar aukaverkanir aðrar en þær að ég verð bara svona hoppandi kát og kolrugluð á köflum :-) Þegar pabbi kom heim kl. 17 skutlaði mamma svo Arndísi  á fyrstu fimleikaæfinguna í langan tíma en hún ætlaði s.s. að prufa að fara í fimleika og sjá hvort hún hefði einhverja orku í það.  Hún kláraði nú tímann en var ólík sjálfri sér og alveg uppgefin eftir tímann. Mamma og pabbi ákváðu þá að drífa hana bara líka til læknis og þær mamma brunuðu á læknavaktina eftir kvöldsnarlinn. Læknirinn þar hlustaði hana og sagðist heyra slæmt brak í vinstra lunganu hennar sem hann sagði að þyrfti að meðhöndla með sýklalyfjum. Mamma sagði honum ofnæmissöguna mína frá því deginum áður og þá sagði hann tilvalið að Arndís myndi nýta pensillínskammtinn minn og svo myndum við bara sækja viðbót þegar það væri búið.  

Í dag fór Arndís í skólann þar sem hún týmdi ekki að missa af bangsadeginum en ég er heima með mömmu þar sem ég þarf að fá sýklalyfið mitt 4x á dag með reglulegu millibili. Eftir helgina get ég svo vonandi farið í leikskólann. Ég er orðin svo góð að taka lyfið að við getum örugglega samið við hana Eddu um að gefa mér lyfið einu sinni meðan ég er þar.  Það verður s.s. innipúkahelgi hjá okkar fjölskyldu í vonda veðrinu um helgina!

Knús knús,
Þórunn mús

Langar í lítið mótorhjól, lítið fjórhjól og lítinn gítar!

Já maður er alveg að átta sig á því að maður er ekki fullorðinn og þess vegna vantar mig bara litla hluti skiljiði?  Mamma og pabbi keyptu í haust fjórhjól og nú er ég loksins algjörlega hætt að vera nokkuð hrædd við svoleiðis og þvert á móti þá veit ég fátt skemmtilegra en að fá að fara á fjórhjólið.  Gítarsuðið kemur líkast til af því að ég komst fyrir stuttu í eitthvað lítið strengjahljóðfæri sem líktist gítar en hét eitthvað allt annað, hjá Ástu og Vopna í Hraunbænum og óska mér því heitt að eignast slíkann grip.  Ég fæ nú líka alveg að spila á pabbagítar en hann er bara fullstór fyrir mig :-)

Einhverra hluta vegna þá höfðar barnaefni ekki  nærri jafn vel til mín og sketchar Steinda nokkurs Jr. sem gerði áður nefnt myndband "Geðveikt fínn gaur".  Núna spyr ég gjarnan: "Má ég fyrst horfa á sprengja hausinn og svo á fínn gaur?"  "Sprengja hausinnn" er s.s. annar sketch á youtube sem heitir Bransasögur. Hvorugt myndbandið er nú eiginlega við hæfi barna en það er látið liggja á milli hluta :-/

Ég fylgist vel með umhverfinu og því taka mamma og pabbi vel eftir þegar við erum að keyra um, bæði innanbæjar og utan.  T.a.m. þegar við förum að nálgast Borgarfjarðarbrúna á leiðinni vestur þá heyrist gjarnan: "Mamma, af hverju var Íris að fara í drulluna?" og vísar þá til þess þegar Íris "frænka" var að keppa í sokkabandstogi á leirunum fyrir utan Borgarnes. Góð mynd frá því hér:http://oliogbjork.smugmug.com/2010/July/DSCN0567/956343079_jEbKi-M.jpg

Ég skemmti mér annars ágætlega í réttum haustsins þó ég sé nú ekki eins hrifin af rollunum og þær af mér.  Ég var einu sinni hlaupin niður af kind í almenninginum í Skerðinsstaðarétt og önnur stökk á mig þar sem ég sat uppi á réttarvegg.  Skemmtilegast var auðvitað að fara á fjórhjólið fína :-) 

Svo aðeins af snillinginum mér.  Arndís systir var eitthvað með stæla og mamma er að reyna að tala hana til og segir rólega: "Arndís mín, núna er þú bara með (og stafar svo) F R E K J U svona af því að hún ætlaði mér ekkert að heyra eða skilja hvað hún var að segja.  Þá gellur í mér: "Frekju?"  Það er nú ekki svo að ég sé farin að lesa alveg strax en gat a.m.k. getið í eyðurnar þarna, sennilega af því hvernig Arndís var búin að vera að haga sér.  Á föstudaginn sat ég í Eldhúsinu og var að lita mynd þar sem einhver fígúra var með veiðistöng og í henni hékk fiskur. Þá segir mín: "Þetta er ufsilonfiskur". Mamma skildi ekki upp né niður en Auður og pabbi föttuðu strax að ég var að meina Ýsa sem er alltaf í stafabókunum við stafinn  Ý og stafabækur eru jú í miklu uppáhaldi hjá mér. 

Við systur erum annars búnar að vera aðeins lasnar undanfarið. Vorum báðar heima einhverja daga í vikunni en erum allar að koma til.  Það hefur því verið extra álag á hjónarúminu síðustu daga enda hvergi betra að kúra og alveg sérstaklega þegar maður er eitthvað lasinn. Annars hefur gengið frekar illa að vinda ofan af okkur systrum með þetta eftir sumarfríið. 23 nætur samfellt í hjólhýsinu, kúrandi með ýmist mömmu eða pabba, maður kemst nú upp á lagið með að meta það. Og greyin þeim leiðist það heldur ekkert fyrr en við erum komnar báðar uppí með tilheyrandi fyrirgangi :-)  Við erum líka aðeins farnar að prufa að sofa bara saman systurnar í stóra rúminu hennar Arndísar og það gengur líka ágætlega. Höfum smá stuðning hvor af annari þegar við verðum annars smeikar við að vera einar. 

Síðustu nótt gisti hann Róbert Máni svo hjá mér. Við erum langoftast voða góðir vinir, auðvitað með smá undantekningum en þær gleymast fljótt.  Ég er líka aðeins farin að spurja eftir að fá að leika við stelpur úr leikskólanum og pabbi hjólaði með mig í vikunni heim til einnar svona rétt aðeins til að segja hæ. Vonandi að við getum bráðum farið að fá að leika saman utan leikskólans.

Að lokum minnum við á nýja myndasíðu mömmu og pabba:http://oliogbjork.smugmug.com/  Lykilorðið er póstnúmerið okkar :-)  Erum hætt að setja nýjar myndir inn á barnaland.

Jæja, kominn háttatími hjá ritaranum.
Knús knús,
Þórunn fjórhjólamús.

Þriggja ára og langar í facebook!

"Mamma, má ég fá facebook...flííís", suðaði skvísan í gærkvöldi þegar hún átti að vera að fara að sofa.  Hefur að sjálfsögðu ekki hugmynd um hvað facebook er en pikkar þetta upp eftir einhverjum stærri.  Þetta litla spons gleður okkur foreldrana með gullkornum á hverjum degi. Í sumar fór hún með pabba sínum í Nauthólsvíkina á meðan Arndís fór í keiluafmæli í keiluhöllinni. Þegar þau voru að labba úr bílnum og áleiðis í víkina spurði Þórunn hvert þau væru komin og pabbi hennar svaraði að þetta væri Nauthólsvíkin.  Þegar þau svo voru að koma að göngustígnum rennir sér einhver á línuskautum fram hjá þeim. Þá heyrist í skvísunni: "fínn gaur" og var þá að vitna í þetta myndband sem hún er búin að horfa einum of oft á:http://www.youtube.com/watch?v=GF20iq3tGik 

Sumarfríið var annars svakalega fínt. Náðum að vera í 23 nætur samfellt í hjólhýsinu fína og eitthvað yfir 30 nætur allt í allt.  Þórunn og Arndís tóku ástfóstri við hundinn Nemó sem við hittum á Heiðabæ og svo aftur í Hrafnagili nokkrum dögum seinna. Við fórum lengst á Egilsstaði til Austurs og svo norður á strandir til vesturs fengum alls staðar fínasta veður og höfðum það ferlega gott.  Við eyddum smá tíma í sveitinni þar sem skvísurnar báðar elska að vera og Þórunn veit fátt skemmtilegra en að fá að fara á fjórhjólið hans afa :-) 

Þórunn náði tveimur dögum í aðlögun á Viðey í leikskólanum áður en við fórum í frí og tók svo upp þráðin eftir fríið og plumar sig alveg stórvel þar með stóru krökkunum.  Hún bíður svo spennt eftir að byrja í fimleikunum á morgun en hún hefur spurt eftir þeim af og til í allt sumar. 

Núna situr skvísan með "prjónið sitt" eins og hún kallar það en það eru prjónar mömmunar sem er að prjóna á hana eins konar ermar eða sjal. Arndís situr nefninlega við og prjónar trefil handa litlu systurinni og sú stutta reynir að sjálfsögðu að herma eftir :-)

Æ-i flíííís!

Svona suðar skvísan þegar henni er neitað um eitthvað (sem er ekki oft...hehe). 

Annars er það helst að frétta af Þórunni að við fórum með hana til barnalæknis í gær útaf hósta sem hún er búin að vera með í margar vikur. Hann sá ekkert að henni en vildi komast til botns í málinu og vildi senda hana í myndatöku. Óli fór svo með hana í myndatöku á andlit og lungu í morgun og þá kom í ljós að hún er bæði með sýkingu í kinnholum og eitthvað "kusk" í lungunum svo að hún fékk penecillin skammt og við foreldrarnir erum strax bæði komin með í magann :-/  Við erum nefninlega ekki búin að gleyma hinum tveimur skömmtunum sem hún hefur fengið um ævina en í bæði skiptin breyttist hún úr litlu dúllunni okkar í hálfgert skrímsli sem við könnuðumst ekkert voðalega vel við.  Hún s.s. varð bara alveg kolvitlaus í bæði skiptin, öskraði af frekju ef svo bar undir og varð þar fyrir utan ennþá örari en hún er venjulega (sem er nú yfirleitt alveg nóg).  Hún fékk fyrsta skammtinn í kvöldmatnum og ég er ekki frá því að hann hafi kikkað beint inn.  Fyrst var þvílíkur ærslagangur í henni og svo tók við öskur og læti í háttatímanum. Kanski er þetta bara ímyndun í okkur en úff hvað ég er fegin að skammturinn verður búinn þegar við förum í sumarfrí :-) 

Annars fórum við í stórskemmtilega útilegu um helgina á Kirkjubæjarklaustur. Keyrðum austur á miðvikudagskvöldi og komum heim á sunnudagskvöldi. Kíktum aðeins í Skaftafell og skoðuðum Fjaðrárgljúfur en raunar svaf Þórunn báðar þær ferðir mestmegnis af sér. Sama gilti um heimferðina en þá svaf hún nánast alla leiðina heim ef frá er talið smá rumsk á Hellu þar sem við tókum olíu. Við fórum í tvær sundferðir á Klaustri og Þórunn aðeins náði að sleppa takinu af okkur en hún hefur verið óskaplega eitthvað óörugg í sundi undanfarið, þ.e. ef hún er einhvern staðar þar sem hún nær ekki í botn.  Það vonandi lagast aftur í sumar þegar við förum (vonandi) oftar í sund.  Þórunn sat líka dolfallin yfir óvæntum tónleikum á tjaldstæðinu þar sem hljómsveitirnar Electra og Dalton tróðu upp. Hún plantaði sér fremst í þvöguna og fylgdist dolfallin með.  Eitthvað annað á ferðinni þar en hjá henni Arndísi sem er nýhætt að halda fyrir eyrun þegar við förum í leikhús eða bíó :-)  Þórunn eignaðist líka nýjann uppáhaldsvin í ferðalaginu, hann Brynjar Óla.  Hún ataðist líka stanslaust í Stjána og reyndi sífellt að fá hann til þess að skutlast heim að sækja hjólin þeirra :-)

Annars er mikill spenningur fyrir morgundeginum en þá er sumarhátíð í leikskólanum þar sem Solla og íþróttaálfurin kíkja í heimsókn. Eins eru amman og afinn að koma heim frá Svíþjóð á morgun eftir nærri tveggja vikna dvöl svo það verða fagnaðarfundir!

Jæja, kominn háttatími!
Kveðja,
Þórunn og mamman!

Ég heiti ekki barn, ég heiti stóru krakkar!

Það fljúga gullkorn frá skvísunni á degi hverjum. Þarna var hún eitthvað að mótmæla því að vera kölluð barn.

Í dag er Ásta stóra systirin að útskrifast frá Háskólanum á Akureyri! Arndís og pabbinn flugu norður í gær til að vera viðstödd útskriftina en mamman og Þórunn urðu eftir í Reykjavík. Þórunn var nú ekki alveg sátt við að vera skilin svona eftir og spyr í sífellu: "Mamma, komum bara í flugvélina!"  Við skelltum okkur bara hjólandi í sundferð eftir leikskóla í gær, sóttum okkur svo pizzu og horfðum saman á lokaþáttinn af ER. Sem sagt farið mjög seint að sofa!  Svo kúrðum við saman í hjónarúminu og sváfum út eða alveg til kl. 8:30!  Fyrsta sem daman pantaði um morguninn var að fá hárgreiðslu eins og Elva Marín. Mamman var nú í smá stund að átta sig á því hvað hún væri að tala um en kveikti loks á perunni og leist nú ekki alveg á blikuna þar sem sú hárgreiðsla krefst þess að skvísan sitji kyrr í 20-30 mín. en það er eitthvað sem Þórunn er nú ekki beint fræg fyrir. En við ákváðum að gera tilraun og settum hárgreiðslustólinn fyrir framan sjónvarpið og svo var hafist handa við að setja fallegt tegjunet í hárið og viti menn skvísan sat á stólnum allan tímann!  Þegar greiðslunni var lokið heyrðist í minni: "sko, núna getum við farið í fermingu hjá Sóley!"  Tengingin er s.s. sú að þetta var greiðslan sem Elva Marín var með í fermingunni hennar Sóleyjar í vor :-)

Planið var nú að fara í húsdýragarðinn í dag en veðrið var eitthvað lítið spennandi til þess svo við skelltum okkur í kringluna í staðin og buðum Róberti Mána með okkur. Við smelltum okkur í nokkur leiktæki, fengum blöðrur, kíktum á bókasafnið, borðuðum og horfðum á Skoppu og Skrítlu syngja og dansa. Svo komum við heim og máluðum með vatnslitum og horfðum svo á smá Latabæ.

Við erum hætt að setja inn myndir á barnaland heldur höfum fært þær á oliogbjork.smugmug.com.  Reyndar bara komin fram í janúar en þetta er allt að koma hjá okkur :-)

Knús mús,
Þórunn og mamman

Aðeins að jafna mig...

Ein stutt skondin saga af henni Arndísi+ eins og við köllum hana stundum hana Þórunni. Arndís var í vikunni send inn í herbergið sitt með þeim orðum að hún ætti að vera þar þangað til hún jafnaði sig af skapvonskukasti sem greip hana. Hún hlýddi því en kom svo fljótlega fram og fór fram í stofu á meðan við hin þrjú kláruðum kvöldmatinn okkar. Þegar Þórunn var búin af sínum disk, setti hún upp fílusvip, stökk niður af stólnum og labbaði fram. Svo heyrðum við að dyrunum á herbergi Arndísar var lokað. Við spáðum lítið í það fyrr en við heyrum dyrnar opnast aftur eftir skamma stund og fram kemur sú stutta mædd á svipinn og skríður upp í fangið á mömmu sinni sem spyr hana hvort ekki sé allt í lagi. Þá svaraði sú stutta: "Ég var bara aðeins að jafna mig inni í herbergi"  :-)

Skvísurnar eru báðar búnar að eyða ágætis tíma undanfarið í sveitinni en þangað er förinni einnig heitið í fyrramálið. Þórunn valsar um þarna eins og herforingi og var á endanum brugðið á það ráð að hafa útidyrnar í Magnússkógum læstar svo að hún stingi ekki af út illa klædd að eltast við Skottu. 

Á sumardaginn fyrsta var farið á hátíð á Korputorgi. Arndís keppti í Korputorgshlaupinu og fékk fínan verðlaunapening. Þær systur fóru svo báðar í Krakkahöllina og hoppuðu frá sér allt vit. Svo var látið renna í heita pottinn þegar heim var komið og sullað dálítið duglega.

Gleðilegt sumar!
Barðastaðagengið

Pissað standandi...

Við erum búin að hafa það heilmikið gott í páskafríinu. Seinni hlutann af því erum við búin að vera heima og skelltum okkur meðal annars í heita pottinn í gær. Þegar við komum uppúr fór öll hersingin í stóru sturtuna okkar. Þórunn horfði algjörlega forviða á pabba sinn pissa standandi áður en hann fór í sturtuna, sagði ekki orð en hugsaði greinilega mjög mikið. Í morgun þegar við Þórunn vorum búnar að horfa á nokkra þætti af Stundinni Okkar og vorum komnar aftur inn í rúm að vekja Óla, stökk Þórunn aftur framúr og hvarf eitthvað fram.  Það fór svo lítið fyrir henni næstu tvær mínúturnar eða þar til hún kallaði: "mamma, ég sullaði". Mamman, sem á sömu stundu vissi nákvæmlega hvað var í gangi, stökk fram á bað og kom þar að litlunni sinni standandi uppá litlum plastkolli fyrir framan klósettið, með buxurnar á hælunum og stóran poll allt í kringum sig :-) 

Fyrri part páskafrísins eyddum við í sveitinni. Arndís tók smá forskot á sæluna og fékk far í sveitina á mánudaginn með Ólöfu Ingu en Mamman og Þórunn fóru svo vestur á fimmtudeginum og pabbinn kom svo á aðfararnótt föstudagsins eftir að hafa farið með afa Gubba að skoða gosstöðvarnar á Fimmvörðuhálsi. Á laugardaginn brunuðum við svo af stað suður, keyptum okkur páskaegg á Akranesi, komum við í kaffi og mat hjá öðrum af tveimur frambjóðendunum sem við þekkjum þar og vorum ekki komin heim til okkar fyrr en eftir háttatíma. Þórunn var ekkert að eltast við stærðina á páskaeggjunum heldur valdi sér bara grænan og flottan unga og var þá alsæl með bónusegg númer 4. Arndís horfði aðeins meira á númerin og endaði á Bónuseggi númer 6 með stórum gulum unga. Á sunnudeginum var svo leitað að páskaeggjunum um allt húsið, stelpurnar földu mömmu- og pabba egg og mamman og pabbinn földu stelpueggin. Öll fundust þau á endanum og voru svo opnuð og smökkuð nokkuð ítarlega.  Svo var haldið í hjólatúr út á skólalóð og leikið í góða stund, svo farið heim á trampólínið og í fótbolta í garðinum, tekin fyrir nokkur vorverk í garðinum og svo látið renna í pottinn góða og sullað góða stund.

Góðar stundir!
Barðastaðagengið

Ónei...

Í dag fór Þórunn í leikskólann í fyrsta skipti í 10 daga en hún var lasin heima alla síðustu viku. Eins og henni leiddist framan af að fá ekki að fara í leikskólann þá var hún orðin góðu vön í lokin svo hún var ekkert á því að fara þangað í morgun. Þegar mamman spurði hana svo hvort það hefði nú ekki verið gaman að fara í leikskólann og hitta Ingu og alla krakkana svaraði hún: "Ónei!"

Annars er allt gott að frétta af dömunni þó svo engar fréttir hafi ratað af henni hingað inn á síðuna í marga mánuði :-(  Hún er byrjuð í fimleikum á laugardögum og finnst fátt skemmtilegra. Hún apar allt eftir stóru systur sinni, klæðir sig hér í fimleikabol og hleypur fram og aftur ganginn og fer kollhnís á dýnunni fínu í stofunni. Ekki líður sá dagur að hún ekki tali um hann afa Gubba í sveitinni og þessa dagana flettir hún aftur og aftur myndaalbúmi með myndum af afa í fjárhúsunum, á dráttarvélinni og að skera afmæliskökuna sína frá því hann var fertugur kappinn.  Svo biður hún reglulega um að fá að hringja í afa en endar oftar en ekki á að tala við ömmu því afinn er auðvitað aldrei inni :-)

Þórunn er mikil matkona og sér í lagi ískona. Ísinn virkaði sem góður mælikvarði á veikindin hennar í liðinni viku. Þá var hún svo lasin að frá laugardegi til miðvikudags þáði hún ekki með nokkru móti íspinna en það er eitthvað sem hún biður alla jafna um oft á dag undir venjulegum kringumstæðum. Á fimmtudeginum fékkst hún loks til að fá sér einn pinna og eina tvo á föstudeginum og nú er hún aftur orðin söm og farin að biðja um pinna oft á dag ;-)  Greyið var alveg hundlasin frá laugardagskvöldi og fram á fimmtudag en þá var hún aðeins farin að rétta úr sér. Dagana á undan lá hún bara eins og mjölpoki á sófanum, borðaði ekkert, talaði ekki nema hún nauðsynlega þyrfti og stóð hreinlega ekki í lappirnar af máttleysi. Allt saman mjög ólíkt duglegu kraftmiklu stelpunni okkar sem venjulega þarf bara heilmikið að tala og hreyfa sig. Á miðvikudeginum fórum við með hana á barnaspítalann þar sem hún var skoðuð vandlega og gengið úr skugga um að þetta væri örugglega bara vírus en ekki einhver bakteríusýking.  Upp úr því fór þetta svo loksins að lagast, hún fór að narta í smá mat og aðeins að braggast. Hún er þó ennþá með ljótan hósta en að öðru leiti öll að koma til.

Þórunn hefur orðið gaman af því að láta lesa fyrir sig og tekur þá gjarnan fyrir eina bók í einu. Sú er þá lesin á hverju kvöldi fyrir háttinn í 2-3 mánuði og ekki að ræða það að lesa eitthvað annað. Svo þegar hún er sjálf farin að geta þulið bókina fram og aftur þá opnast möguleiki fyrir nýja bók. Svona er hún búin að taka tvær bækur um hann Einar Áskel og eina Rauðhettubók. Svo kemur hún með frasa úr þessum bókum daginn út og daginn inn svo við skellihlæjum öll að. Eins horfir hún þessa dagana mikið á Alvin og Íkornana og tekur svo rispur úr myndinni þar sem hún þylur jafnvel orðrétt upp einhverjar senur.  Við Óli erum aldeilis vön þessu uppátæki því að Arndís gerði þetta nákvæmlega sama. Reyndar þurfti hún ekki að fara nema einu sinni á eitthvað leikrit og þá gat hún þulið heilu kaflana orðrétt.

Bestu kveðjur frá Barðastöðum,
Mamman

Verra kaupa ís!

Já ég er alltaf sami ís-grísinn og kemst líka upp með það. Í 99% tilfella er fyrsta setningin eftir að ég stíg fæti inn um útidyrnar heima eftir leikskóla: "Má fá ís?" Þá er ég líka búin að minnast nokkrum sinnum á ís alla leiðina úr leikskólanum og heim hvort sem við förum labbandi eða í bílnum. Það er bara einhvern veginn svo viðeigandi að fá ís þegar maður kemur heim af leikskólanum :-) Mamma og pabbi reyna stundum að segja mér að það sé ekki til ís og þá kemur: "Verra kaupa ís", með ákveðnum tón og sérstakri augnbrúnaáherslu.

Ég er búin að vera aðeins í pössun undanfarið hjá henni Elmu Lísu nágrannastelpu. Ég læt mér bara líka afskaplega vel við hana, svo vel að í fyrradag þegar ég var orðin eitthvað þreytt á mömmu og pabba þá sagði ég: "mamma og pabbi fara á fund, Elma passa Þórunni" :)  Hún hefur s.s. verið að passa mig þegar mamma og pabbi hafa þurft að fara eitthvað, m.a. á fund í skólanum hjá Arndísi eða á bekkjarkvöld eða eitthvað álíka.

Ég sit dolfallin þessa dagana yfir Latabæ og er raunar búin að gera í nokkrar vikur. Vil samt helst bara horfa á einn þátt sem ég kalla Snjókallinn en það er s.s. jólaþátturinn. Ég þekki að sjálfsögðu orðið allar persónurnar með nafni og finnst voða gaman að spila með latabæjarspilum við Arndísi þar sem hún flettir spilunum og ég segi hvað allir heita. Mamma og pabbi brosa út í annað þegar ég segi "Rrrrafhundur" (með löngu R-i) og "boltaBulla" með áherslu á seinni hluta orðsins. 

Núna á ég orðið tvö uppáhaldstuskudýr, auðvitað hann  Óla minn sem ég drösla með mér nánast hvert sem ég fer, og svo hana Skottu mína sem amma, afi og Gummi gáfu mér í afmælisgjöf. Þessi tvö fara með mér í leikskólann á hverjum morgni og kúra hjá mér í hvíldinni.  Ég er nú samt ekkert ómöguleg án þessara greyja þó svo mér finnist voða gott að hafa þau. Hef nú stundum gleymt honum Óla mínum í leikskólanum og þá hefur nú bara einhver annar fengið að kúra hjá mér í staðin.

Ég er sem fyrr mikill glanni og príla mikið og geri alls konar hundakúnstir sem ekki allar eru hættulausar. Ég t.d. stend gjarnan uppá sitthvorri balabrúninni í sturtunni, fyrst held ég mér líka í sitthvora brúnina með höndum en svo rétti ég úr mér og sleppi höndunum og þá er lítið hægt að gera fyrir mömmu og pabba annað en að krossa fingur og vona að ég detti ekki. Þau eru að sjálfsögðu búin að segja mér að þetta megi ekki en þetta er bara svo spennandi!

Ég þarf mikið skola hendurnar þessa dagana og veit fátt skemmtilegra. Mamma og pabbi þurfa að vakta mig svo ég fari mér nú ekki að voða í eldhús- eða baðvaskinum. Mér finnst líka afskaplega skemmtilegt að fara í sturtu og fer í hana flesta daga. Í sundlaugunum hefur fólk líka gjarnan orð á því hvað ég sé dugleg í sturtunni enda ekki vesenið á mér þar skal ég segja ykkur.  Eina sem heyrist í mér er: "mamma kveikja", þegar sturtan hefur slökkt á sér en það er s.s. svona tímarofi á sturtunni í sundlauginni sem við förum oftast í.  Ég er líka mikill rennibrautagarpur og kann alveg að draga þau gömlu með mér í rennibrautirnar. Maður bara laumast uppúr pottinum og hleypur af stað og þá verða þau bara að gjöra svo vel og elta. Þegar þau ná mér er oftast styttra og einfaldara að hlaupa í rennibrautina og fara eina bunu heldur en að draga mig aftur í pottinn. Svo heyrist í mér: "AppelSínuGulu!", en það er s.s. stærsta rennibrautin. Fólkið í pottinum brosir að ákveðninni í mér á meðan mamma og pabbi vorkenna sér að þurfa að hlaupa allar þessar ferðir í kuldanum með okkur systur í rennibrautirnar :)

Pabbi hitti deildarstjórann á deildinni minni í leikskólanum í dag og spurði hana hvernig gengi nú með mig. Hún lét nú bara mjög vel af mér, sagði mig ákveðna :) en rosalega duglega og að það væri nú ekki vesen á mér. Það verður gaman að vita hvað kemur út úr fyrsta foreldraviðtalinu þegar þar að kemur.

Jæja, gott í bili.
Knús knús,
Þórunn Glannamús